بسم الله الرحمن الرحیم...قالوا یا نوح قد جادلتنا فاکثرت جدالنا (مبارکه هود11)
اگر بناباشد که سپاه پاسداران به طور هرج و مرج کار بکنند- هر که هر جا ۴ نفر باشد برود به مردم تعرض بکنند...این پاسدار اسلام نمیشود .
این طاغوت است. به صورت دیگر درآمده ...
طاغوت همین بود که جان ومال مردم در زمان او در امان نبود
اگر بنا باشد که جان و مال مردم در این زمان هم از قوای انتظامیه در امان نباشد این همان طاغوت است منتها با صورت دیگر آمده بیرون و طاغوتی که به صورت مسلم بیرون بیاید خطرش از آن طاغوت بدتر است
این منافق است!
...شاید بارها از خود پرسیده ایم که چرا در بین تمامی جریان های سرخ تاریخ قصه پر غصه کربلا اینگونه همه مردم را با هر ایده و مرامی عاشقانه به صحنه می آورد.حقیقت این است که ماجرای نینوا خود عشق است...عشق به همه خوبی ها ست.قصه خدا گونگی تعداد اندکی است که هنوز سکه های سره حاکمان چشمان روشن بینشان را نابینا نکرده!قصه حسین ع قصه ایستادگی است آن هم نه با شمشیر ظاهری!بلکه با شمشیر شهادت...ایستادگی با پاهای کوچک علی اکبر!وفریادی از گلوی نازک علی اصغر!ومقاومتی به جانانگی بدن رنجور پیر هفتاد وچند ساله میدان انبوه دشت نیزه سواران...واین یعنی با همه رنجوری و پیری وکوچکی نباید از راهی بزرگ که در پیش گرفته ای با همه سختی و بند بیم اسارت نا امید شوی راه سبزی که حسین چهارده قرن پیش پیش پای لرزانمان قرارداه راه امید به فرداست !راه آزادی وشرف مردانگی!
گاندی پیرو ادیان ابراهیمی نیست اما پیام حسین به جهانیان رادریافت می کند و می گوید :«من برای هند چیز تازهای نیاوردم؛ فقط نتیجهای را که از مطالعات و تحقیقهایم درباره تاریخ زندگی قهرمانان کربلا به دست آورده بودم، ارمغان ملت هند کردم. اگر بخواهیم هند را نجات دهیم واجب است همان راهی را بپیماییم که حسین بن علی علیهالسلام پیمود».
حجت الاسلام و المسلمین دکتر داوود فیرحی در گفت و گو با "کلمه" در باره نقش حسین (ع) در زندگی انسان امروز گفت: حضور امام حسین (ع) در زندگی سیاسی ، اجتماعی ومذهبی انسان مسلمان بحث امروز، دیروز ، فردا و پس فردا نیست بلکه بحث رابطه انسان ، انسانیت و آزادگی است.
وی با اشاره به ضرورت مبارزه با ظلم در اندیشه امام حسین (ع) گفت: این جمله که « ای مردم اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید» یعنی زیر بار ظلم نروید . حرف ناحق را قبول نکنید. این کلامی است که مربوط به ذات بشریت است. مربوط به زمان خاصی نمی شود و اساسا به خاطر همین است که امام حسین (ع) برای همیشه زنده می ماند.
این استاد دانشگاه یاد آور شد: امام حسین(ع) به خاطر مبارزه با یزید پسر معاویه زنده نیست، امام حسین (ع) به خاطر مبارزه با تحقیر ، مبارزه با ظلم ، مبارزه با تکبر ، نشان دادن این که انسان اگر آزاده باشد مرده آن هم زنده است، زنده می ماند. به خاطر این موضوع امام حسین (ع) اهمیت دارد. امام حسین(ع) به پرسش جهانی انسان پاسخ می دهد نه به مسئله یک دوره.
پیام امام حسین(ع) همیشه زنده است چراکه با ذات انسان عجین شده است. تاانسان هست این پیام ها هم هست.
وی در عین حال تاکید کرد: مشکلی که وجود دارد این است که انسان موجودی است که از یک طرف ارزش های جهان شمول و فرا تاریخی دارد و از طرف دیگر ضرورت های زندگی تاریخی نیز همراه اوست. معمولا در برخی موارد این دو با یکدیگر تداخل پیدا می کند. یکی در یکی دیگر گم می شود. وظیفه تمیز دادن بین این دو، بر عهده کسانی است که بار فرهنگ جامعه را به دوش می کشند. آنها باید نشان دهند انسانیت غیر از انسان امروز و دیروز است. انسانیت همیشه هست. بنابراین این نوع پیام ها را به هر فردی بگوئید می شنوند و آن را گوش می کنند.
| تعداد بازيد : 450 | |
|
گاندی پیرو ادیان ابراهیمی نیست اما پیام حسین به جهانیان رادریافت می کند و می گوید :«من برای هند چیز تازهای نیاوردم؛ فقط نتیجهای را که از مطالعات و تحقیقهایم درباره تاریخ زندگی قهرمانان کربلا به دست آورده بودم، ارمغان ملت هند کردم. اگر بخواهیم هند را نجات دهیم واجب است همان راهی را بپیماییم که حسین بن علی علیهالسلام پیمود».
حجت الاسلام و المسلمین دکتر داوود فیرحی در گفت و گو با "کلمه" در باره نقش حسین (ع) در زندگی انسان امروز گفت: حضور امام حسین (ع) در زندگی سیاسی ، اجتماعی ومذهبی انسان مسلمان بحث امروز، دیروز ، فردا و پس فردا نیست بلکه بحث رابطه انسان ، انسانیت و آزادگی است. وی با اشاره به ضرورت مبارزه با ظلم در اندیشه امام حسین (ع) گفت: این جمله که « ای مردم اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید» یعنی زیر بار ظلم نروید . حرف ناحق را قبول نکنید. این کلامی است که مربوط به ذات بشریت است. مربوط به زمان خاصی نمی شود و اساسا به خاطر همین است که امام حسین (ع) برای همیشه زنده می ماند. این استاد دانشگاه یاد آور شد: امام حسین(ع) به خاطر مبارزه با یزید پسر معاویه زنده نیست، امام حسین (ع) به خاطر مبارزه با تحقیر ، مبارزه با ظلم ، مبارزه با تکبر ، نشان دادن این که انسان اگر آزاده باشد مرده آن هم زنده است، زنده می ماند. به خاطر این موضوع امام حسین (ع) اهمیت دارد. امام حسین(ع) به پرسش جهانی انسان پاسخ می دهد نه به مسئله یک دوره. پیام امام حسین(ع) همیشه زنده است چراکه با ذات انسان عجین شده است. تاانسان هست این پیام ها هم هست. وی در عین حال تاکید کرد: مشکلی که وجود دارد این است که انسان موجودی است که از یک طرف ارزش های جهان شمول و فرا تاریخی دارد و از طرف دیگر ضرورت های زندگی تاریخی نیز همراه اوست. معمولا در برخی موارد این دو با یکدیگر تداخل پیدا می کند. یکی در یکی دیگر گم می شود. وظیفه تمیز دادن بین این دو، بر عهده کسانی است که بار فرهنگ جامعه را به دوش می کشند. آنها باید نشان دهند انسانیت غیر از انسان امروز و دیروز است. انسانیت همیشه هست. بنابراین این نوع پیام ها را به هر فردی بگوئید می شنوند و آن را گوش می کنند. استاد اندیشه سیاسی دانشگاه تهران به ذکر نمونه ای از الگو گیری از حسین (ع)در قرن بیستم پرداخت و گفت: به طور مثال یکی از عکس العمل هایی که به پیام امام حسین(ع) صورت گرفته توسط گاندی رهبر هند است. او پیرو ادیان ابراهیمی نیست اما پیامی را که امام حسین به جهان می دهد را دریافت می کند و می گوید :«من برای هند چیز تازهای نیاوردم؛ فقط نتیجهای را که از مطالعات و تحقیقهایم درباره تاریخ زندگی قهرمانان کربلا به دست آورده بودم، ارمغان ملت هند کردم. اگر بخواهیم هند را نجات دهیم واجب است همان راهی را بپیماییم که حسین بن علی علیهالسلام پیمود». وی خاطر نشان کرد: این گونه پیام ها پیام های دائمی هستند. در این بین یا باید آدمی خودش تفکر کند و ارزش های درونی افرادی مانند امام حسین(ع) را درک کند یا باید به او آموزش دهند. اما گاهی هم پیام امام حسین (ع) گم می شود. احساس می کنم دو اتفاق باعث گم شدن پیام جهانی امام حسین (ع) شده است. یکی صوری سازی و تکیه بر برخی از مظاهری مانند گریه بی فلسفه یا شبیه سازی و یا گسترش دین مداحان است. فیرحی تاکید کرد: این گونه موضوعات وقتی مرتب تکرار می شوند به مانند فیلم یا یک غذای خوشمزه عمل می کنند. تکرار آنها انسان را خسته می کند. دو سه بار شما گریه کنید خسته می شوید. خنده هم همینطور است.در رساندن پیام امام حسین(ع) نیز این اتفاق افتاده و بر مسائلی تکیه شده که دیگر کارایی ندارد. در واقع این نوع برخورد، معرفی انحرافی امام حسین (ع) است. وی دومین مساله را معرفی حسین و ارزش های حسین (ع) که قریب به 60 سال عمر کرده تنها در یک نیم روز عاشورا دانست. داوود فیرحی گفت: کمتر به امام حسین(ع) قبل از عاشورا و حتی بعد از عاشورا پرداخته می شود. در واقع همه چیز به نوعی تبدیل به خاطره گویی شده است یا حتی بعضی مواقع بازسازی خاطره. من فکر می کنم مشکل در انسان امروزی قرن بیست و یکمی نیست مشکل در پیام رسانان پیام امام حسین (ع) است که هر چقدر اصلاح شود بهتر این پیام منتقل می شود. | |
داغدار با پیراهنی سیاه روبرویمان نشست و گفت: خانم ابتکار، شما دانشگاه تربیت مدرس هستید، درست است؟
گفتم: بله.
گفت: من از کارکنان آن دانشگاه هستم.
شنیده بودم یکی از کارمندان دانشگاه فرزند خود را در جریان حوادث اخیر از دست داده است. اما نمی دانستم کیست و حالا به همراه آقای دکتر نجفی در پی دیدارهایی که به عنوان اعضای شورای شهر با خانواده های آسیب دیدگان داریم، در منزل او بودیم.
روبرویم پدر اشکان سهرابی و در کنارم مادر او نشسته بود؛ داغدار و پریشان. اشکان دانشجوی 20 ساله رشته آی تی دانشگاه آزاد قزوین بود که روز 30 خردادماه در جریان حوادث پس از انتخابات در محله هاشمی تهران به ضرب گلوله کشته شد.
مادر اشکان با ابراز ناراحتی بسیار از مرگ فرزندش می گفت :او روز 31 خردادماه امتحان داشت و آن روز در خانه مشغول درس خواندن بود. حدود ساعت 8 شب گفت که برای گرفتن جزوه ای به منزل دوستش که فاصله ای 5 دقیقه ای تا منزل ما دارد، می رود و سریع بازمی گردد. اما 10 دقیقه بعد دوست اشکان سراسیمه خبر داد که او را به بیمارستان بردند.
اشکان در خیابان بوستان سعدی که همیشه خیابان خلوتی است و آن روز هم تظاهرات و تجمعی در آن نبوده با شلیک گلوله ای از نقطه ای نامعلوم مضروب و دقایقی بعد از اینکه با یک موتوری او را به بیمارستان لولاگر می رسانند در اثر شدت خونریزی جان می سپارد.
مادر اشکان و پدر او که به عنوان بسیجی سابقه حضور در جبهه های دفاع مقدس را دارد و برادرش نیز ایثارگر و پدر شهید است، از حوادث پس از فقدان پسرشان نیز بسیار آزرده اند؛ از اینکه با دوربین تلویزیون برای مصاحبه به منزلشان آمدند تا ماجرا را جور دیگری جلوه دهند و البته آنها حاضر به چنین کاری نشدند؛ از اینکه بستگان و فامیل در مراسم چهلم اشکان و بر سر مزار وی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و حتی مادر بزرگ اشکان در امان نماند؛ از اینکه مزار دلبندشان را به آتش کشیده بودند و ...
مادراشکان از خصوصیات او که می گفت اشک امانش نمی داد: پسرم مونس و همدم بود؛ روحیه ای آرام و اخلاقی ملایم داشت و سرش به کار خودش ...
اشک های مادر اشکان تلخ بود، اما از اینکه به عنوان اعضای شورای شهر به این خانواده ها سر می زنیم و تلاش می کنیم تسلای دل آنها باشیم قدری آرام می گیریم.
وجود همه انبياء در اوليا الله تجلياتي دارد . حضرت نوح (عليه السلام) در وجود ولي الله متجلي است. از جمله جلوات متجلي از حضرت نوح در ايشان ؛ جريان بقيه اللهي ايشان است .
اينكه وجود ولي الله الاعظم عليه السلام تا هنگامه ظهور در عالم هستند و عمري طولاني دارند جلوه ايست از تجليات حضرت نوح در ايشان.
از سوي ديگر در هنگامه ظهور متناسب با آن عصر و زمان ؛ جريان كشتي نوح هويدا ميشود كه چگونه اين كشتي نجات به عالم عرضه ميشود.
گروهي در معيت بقيه الله قرار ميگيرند و گروهي در ظلمت از غرق شدگان هستند
وجود حضرت نوح (عليه السلام) نقش خاصي در اتصال همه عوالم به هم ايفا ميكند. براي همين است كه همه عوالم در سلام بر نوح ( عليه السلام) شريك اند.
چون انبياء مملو از نباء اند ( يعني خبر) . يعني وجودي كه در حال سلام بر نوح (عليه السلام) است و يا سلام بر انبياي ديگر؛ درخواست اين را دارد كه خبر ها از سوي انبياء بر ايشان ارسال شود .
سلام ملائكه الله و بقيه ساكنان عوالم به انبياء ؛ درخواستي براي دريافت نباء (خبر) از جانب ايشان است . و چون هر سلامي پاسخي در بر دارد ؛ قطعاً چنين درخواستي بي جواب نمي ماند . پس پاسخ سلامِ آنها؛ نباء هاي حقيقي است كه از سوي انبياء به سوي آنها سرازير ميگردد.
در يك نگاه به جريان رخ داده در هنگامه ظهور حضرت نوح(عليه السلام) ؛ در عالم ملك هم جلوه ايي از اين سلام علي نوح في العالمين هويداست. زيرا كه هم وجودهاي همراه شده با ايشان در حال سلام بر اويند و هم وجودهاي مستغرق در دريا در حال سلام اند . چرا كه قبلاً گفته شده كه با غرق شدن ؛ پرده هايي از ظلمت از ديدگانشان كنار ميرود* . يعني عذاب برايشان رحمتي ميشود كه تطهيرشان ميكند براي اينكه آمادگي درك هاي بالاتر پيدا كنند.
*( پس از مرگ درك مالكيت مطلق خداوندي ميكنند همه اموات براي همين در فرازي مولا امير المومنين خطاب به اموات ميفرمايند كه : السلام علي اهل لا اله الا الله ...كيف وجدتم قول لا اله الا الله؟
پس با غرق شدن و مردن ظلمت كنار رفت حالا حضرت از كيفيت اين قول الهي سئوال ميفرمايند
ربوبیت و جریان نبوت حضرت نوح( علیه السلام)
ربوبيت آن قوه تدبير و پرورش دهندگي است كه در وجود به وديعه نهاده شده است. ربوبيت خداوند در همه عالم گسترده شده و همه ميتوانند از اين قوه نهفته در وجودشان در جهت تدبير قوا و پرورش خويش بهره گيرند .
هر خالقي رب مخلوق خود است . اين به آن معناست كه چون خالقي؛ مخلوقي را خلق ميكند ؛ بهتر از هر وجودي به آن مخلوق آگاهي و سيطره دارد و توانايي ها و قواي آن مخلوق را ميشناسد . پس تدبير امور آن مخلوق هم بايد به دست او باشد .
اوست كه شايستگي دارد كه مدبر امور مخلوق اش گردد. چون اوست كه ميداند چه افق هايي پيش روي آن مخلوق است كه بايد به آن نائل شود .
رسالت هر نبي ايي در عالم؛ تبيين توحيد است كه در راستاي خالقيت ؛ ربوبيت هم بايد مكشوف شود. هر نبي ايي از جمله وجود حضرت نوح ( عليه السلام) ؛ هم ابتدا به درك ربوبيت نهفته در وجود خويش ميپردازد و به آن معرفتي دست ميابد كه ربوبيت نهفته در عالم و ابناء بشر را به آنها يادآور شود.
مشكلي كه قوم نوح با آن مواجه بودند آنست كه ربوبيت را در حوزه وجودشان درك نميكردند. يعني بين ربوبيت و خالقيت حضرت حق انفصال قائل بودند و خود را در رتبه و شايستگي اين مطلب نميديدند كه خداوند مدبر امور آنها باشد و
بتها ؛ ملائك؛ علماء و بزرگانِ خويش را نمايندگاني از خالق مي ديدندكه بايد ربوبيت و تدبير امورشان را بر عهده گيرند .
در حالي كه وجود انسان به حدي بوده كه خداوند او را خلق كرده؛ يعني قابليت خلق پيدا كرده؛ پس قدر آن را هم داراست كه آن خالق مدبر امورش گردد . و به علت جاري شدن امر ربوبي در وجودش؛ خودش همه به توانايي تدبير امر خويش برخواسته از قوه رباني دست يابد.
چنين وجودي به آن درجه از درك خواهد رسيد كه ميفهمد همه عالم بر مبناي تدبير خلق شده است . و رابطه اش با عالم هم بر اساس تدبير است .
